دسته بندی ها:

دسته بندی ها

عشق سرعت

عشق سرعت

تعداد ویدئوها: 66

در دوره «عشق سرعت» به هفت خودروی بی‌نظیر و سریع نگاه می‌شود. نخست به «فورد اسکورت مکزیکو» پرداخته می‌شود. در ابتدای برنامه تاریخچه‌ این خودرو به طور خلاصه توضیح داده شده و دلایل اهمیت آن در تاریخ اتومبیل‌رانی بریتانیا مورد بررسی قرار می‎گیرد. «فورد اسکورت» یک ماشین خانوادگی کوچک است که از سال 1968 تا 2004 توسط شاخه‌ اروپایی شرکت فورد تولید می‌شد. اتومبیل‌های ساخت «فورد» در حوزه‌ رالی بسیار درخشان ظاهر شدند و به همین دلیل توانستند عنوان یکی از موفق‌ترین خودروهای رالی تمام تاریخ را به دست بیاورند. سپس به «لندروور» پرداخته می‌شود. «لندروور» یک برند خودروسازی متخصص در تولید اتومبیل‌های «فور ویل درایو» است که به شرکت بریتانیایی «جگوار لندروور» تعلق دارد. «لندروور» را معمولا نماد خودروهای بریتانیایی می‌دانند و حتی در سال 1951، این خودرو امتیازات ویژه‌ای را از «جورج ششم»، پادشاه بریتانیا دریافت کرد. «لندروور» در ابتدا نام خودرویی بود که شرکت «روور» در سال 1948 آن را به بازار عرضه کرد. پس از آن به خودرو «ترایامف استگ» پرداخته ‎می‎شود. این خودرو اسپورت بین سال‎های 1970 تا 1978 توسط شرکت «ترایامف موتور» تولید می‎شد و بدنه‎ آن را یک طراح ایتالیایی به نام «جیووانی میچلوتی» طراحی کرد. خودرو «استگ» قرار بود یک اتومبیل اسپورت لوکس باشد و برای رقابت مستقیم با خودرو «مرسدس بنز»، کلاس «اس. ال» طراحی شده بود. «استگ» یک خودرو چهار سرنشین «کروک» بود که بر پایه‎ خودرو چهار سرنشین مدل «ترایامف 2000» طراحی شد. بعد به خودرو «مینی کوپر» پرداخته می‌شود. «مینی کوپر مارک 1» اولین نسخه از خودروهای «مینی» ساخت شرکت «بریتیش موتور» بود. ویژگی خاص این خودرو پنجره‌های کشویی و لولای در به سمت بیرون بود. «مارک 1» بین سال‌های 1959 تا 1967 در بریتانیا تولید می‌شد و ساخت آن در استرالیا تا 1970 هم ادامه داشت. تفاوت این مدل با خودروهای قبلی این بود که موتور آن به همراه «کاربراتور» به جای جلو، در قسمت عقب ماشین کار گذاشته شد. سپس درباره «ام.جی-تی.سی» صحبت می‌‌شود. خودروهای «ام.جی» سری «تی» اتومبیل‌هایی روباز و دو نفره با بدنه و شاسی مجزا هستند که بین سال‌های 1936 تا 1955 توسط شرکت «ام.جی» تولید می‌شدند. سری «تی.سی» اولین خودرو شرکت «ام.جی» بود که بعد از جنگ جهانی دوم تولید شد و در سال 1945 به بازار عرضه گردید. این خودرو با موتوری به حجم 1250 سی‌سی، می‌توانست در عرض 22.7 ثانیه به سرعت 100 کیلومتر در ساعت دست یابد که در زمان خود رکورد قابل توجهی محسوب می‌شد. همچنین به خودرو «دلورین» پرداخته ‌می‌شود. «دلورین دی.ام.سی 12» معمولا «دلورین» هم نامیده می‌شد، چون تنها تولید شرکت سازنده آن است. «دلورین» نوعی اتومبیل اسپورت بود که «جان دلورین»، صاحب کارخانه‌ «دلورین موتور»، آن را بین سال‌های 1981 تا 1983 طراحی و تولید کرد. ویژگی اصلی این خودرو درهای آن بود که رو به بالا باز می‌شد و بدنه‌ آن هم از جنس فایبرگلاس با شاسی فولادی و ورقه‌های فولاد ضدزنگ بود که در زمان خود نوآوری فوق‌العاده‌ای محسوب می‌شد. و در نهایت «فیل» ماشین‎بازی است که به همراه همکار مکانیکش «آنتونی» تیمی با هدف پیدا کردن ماشین‌های کهنه و کلاسیک بریتانیایی که سالیان دراز در گاراژها خاک خورده‌اند، تشکیل می‌دهند. این تیم دو نفره ماشین‌ها را خریداری و اقدام به بازسازی آنها می‌کنند. پس از پایان بازسازی آنها را در یک حراج به فروش گذاشته و موفق می‌شوند ماشین‌ها را به قیمت بالایی بفروشند.

اسطوره فرمول یک - نیکی لادا

اسطوره فرمول یک - نیکی لادا

تعداد ویدئوها: 8

در این دوره ماشین‌سواری با اسطوره‌ها و قهرمانان مسابقات جذاب اتومبیل‌رانی فرمول یک همراه می‌شویم. یکی از دیدنی‌ترین داستان‌های ماشین‌سواری، افسانه راننده فرمول یک اهل اتریش «آندریاس نیکولاس لادا» است که در نهایت به «هالیوود» هم کشیده شد. او در 22 فوریه 1949 در شهر «وین» در کشور «اتریش» متولد شد. «لادا» علی‌رغم مخالفت خانواده‌اش به اتومبیل‌رانی روی آورد. «نیکی» کارش را با یک «مینی» شروع کرد و وارد «فرمول وی» شد . اما به سرعت به «پورشه» و «شورون» رسید. او در سال 1971 به گروه مهندسی «مارچ» سازنده اتومبیل‌های سرعتی پیوست. بعد از آن به سرعت راهش را به فرمول یک پیدا کرد. او در سال 1972 در فرمول یک و دو برای گروه مهندسی «مارچ» رانندگی می‌کرد. «لادا» که ازحمایت خانواده محروم بود، تصیم گرفت برای خود اسپانسر پیدا کند. اما اصلا خبر نداشت که پدربزرگش عضو هیئت مدیره‌ی بانکی است که از آن جا تقاضای وام کرده است. درست وقتی که زندگی حرفه‌ای «نیکی» داشت به پایان نزدیک می‌شد، «لوییس اِستَنلی» رییس "BRM" وارد میدان شد و یک شانس جدید را به وجود آورد. او با بی‌پروایی تمام به سراغ «انزو فراری» رفت و اظهار نظر دور از تصوری نسبت به این ماشین کرد. هیچ چیز جلودار پیشرفت این قهرمان فرمول یک نبود. حتی حادثه واژگون شدن تراکتورش هم نتوانست او را از دور مسابقات حذف کند. او در سال 1975 با فراری قهرمان جهان شد و در ادامه و در سال 1976 در «نوربورگرینگ» دچار تصادفی شدید شد. ولی بعد از این حادثه، مردی که زخم های مشهوری دارد به عرصه ی رقابت‌ها بازگشت و یک بار دیگر در سال های 1977 و 1984 قهرمان شد. «نیکی لادا» اکنون خطوط هواپیمایی خودش را مدیریت می‌کند. او به مسابقات جایزه بزرگ بازگشت و این بار به عنوان یکی از مدیران غیراجرایی «مرسدس» که تیم برتر مسابقات سال 2014 است فعالیت کرد.

ایرتون سنا - پادشاه فرمول 1

ایرتون سنا - پادشاه فرمول 1

تعداد ویدئوها: 35

در این دوره به نگاهی به زندگی اسطوره فرمول یک، «آیرتون سنا» می‌اندازیم. تا پیش از مرگ، «آیرتون سنا» یکی از سریع‌ترین و ماهرترین رانندگان زمان خود محسوب می‌شد. میراث او تا ابد بخشی از تاریخ رشته‌ «اتومبیلرانی» خواهد بود. «سنا» که سه بار در سال‌های 1988، 1990 و 1991 قهرمانی جهان در رشته‌ «فرمول یک» را برای تیم «مک لارن» به دست آورد، بزرگترین راننده‌ «فرمول یک» در تمام تاریخ به حساب می‌آید. او در سال 1994، در مسابقه‌ای که در پیست «ایمولا» در «ایتالیا» برگذار شد، تصادف کرد و در این اتفاق جان خود را از دست داد. «نایجل روباک» خبرنگاری بود که بارها با «سنا» مصاحبه کرد، مخصوصا در مسابقه‌ «سوزوکا» سال 1991 که در آن «سنا» برای سومین بار عنوان قهرمانی جهان در «فرمول یک» را به دست آورد. مصاحبه‌های ضبط شده‌ «روباک» با این راننده‌ افسانه‌ای، درک فوق‌العاده‌ای را از این قهرمان ممکن می‌سازد. جزییاتی مانند نحوه‌ شروع به کار «سنا» در رشته‌ «فرمول یک»، رقابت‌‌های او با سایر رانندگان این رشته‌ رقابتی مانند «آلن پراست»، «دیمون هیل» و «مایکل شوماخر»، اخلاق خاص «سنا» که او را از بقیه متفاوت می‌کرد و نکاتی از این دست چیزهایی هستند که «نایجل روباک» در طول سال‌ها مصاحبه به آن‌ها پی برده و حالا در اختیار دیگران قرار داده است. «سنا» در رشته‌ «فرمول فورد» کار می‌کرد، اما از همان ابتدا به «فرمول یک» علاقمند بود و در نهایت، توانست راه خود را به سمت یکی از موفق‌ترین تیم‌های «فرمول یک» آن زمان، یعنی «لوتوس» باز کند و رقیب سرسخت رانندگان مشهوری چون «آلن پراست» شود. این رقابت منجر به ایجاد مشکلاتی میان «سنا» و فدراسیون بین‌المللی «اتومبیلرانی» جهان هم شد، چرا که «سنا» فکر می‌کرد رئیس فدراسیون، «بالستر» که یک فرانسوی بود، گاهی از هم‌وطن خود، «پراست» طرفداری می‌کند. حتی در یک مورد، با وجود برد «سنا» در مسابقه، در نهایت به دلایل فنی غیرمشخص، او را از مسابقه حذف کردند و قهرمانی به «پراست» اعطا شد.

اسطوره فرمول یک - دیوید کولتهارد

اسطوره فرمول یک - دیوید کولتهارد

تعداد ویدئوها: 7

در این دوره با مسابقات پرهیجان و پرطرفدار فرمول یک بیشتر آشنا می‎شویم. اتوموبیل رانی ورزشی است که می‌توان آن را از سنین نوجوانی آغاز کرد و به مرور با کسب تجربه، پیشرفت چشمگیری به دست آورد. در نهایت می‌توان در مسابقات جهانی که در کشورهای مختلف برگذار می‌شود، شرکت کرد. یک فصل قهرمانی فرمول یک جهان مجموعه‌ای از مسابقات است که به جایزه بزرگ مشهور است. در این برنامه با «دیوید کولتهارد»، قهرمان اسکاتلندی این مسابقات همراه می‌شویم تا با تجربیات او در این ورزش نفسگیر آشنا شویم. او با حمایت مستقیم پدرش در نوجوانی این ورزش را به صورت حرفه‌ای آغاز کرد و اگرچه خواهر و برادرش هم اتوموبیل رانی را امتحان کردند، فقط او به صورت حرفه‌ای آن را دنبال کرد. این ورزش به مرور برای او از یک تفریح به شغلی حرفه‌ای برای کسب درآمد تبدیل شد. این ورزشکار سختکوش برای رسیدن به فرمول یک، مورد حمایت مالی قرار گرفت و فرصتی به عنوان راننده‌ فرمول یک به دست آورد و در چندین مسابقه هم برنده شد. از سال 2000 به بعد، فراز و نشیب‌های بسیار سبب شد که او نتواند عنوانی غیر از سوم شدن را به خود اختصاص دهد. ما حالا با راننده‌ای متعهد به تیم که هنوز هم نماینده‌ انگلیس است مواجه می‌شویم که در پیست‌های بسیاری برنده شده است. او بعد از سال 2000 از «مک‌لارن» به تیم «ردبول»رفت. سرانجام خود را زودتر از آنچه انتظار می‌رفت بازنشست کرد، هرچند که او این اقدام را نکته‌ مثبتی در کارش می‌داند. «کوتلهارد» در مسیر حرفه‌ایش به گزارشگری رسید و بدین ترتیب، فعالیت خود را در زمینه اتومبیل‌ رانی به شکل دیگری ادامه داد. مهمترین نکته در کار «کولتهارد» تمرکز و تعهد بود. در پایان «کولتهارد» از تجربه‌اش در تلوزیون و باوری که پدرش از نوجوانی به او داشته می‌گوید. «کولتهارد» پشتکار و اراده را عامل مهم موفقیت در ورزش و سایر امور زندگی می‌داند.

اصول آفرود

اصول آفرود

تعداد ویدئوها: 11

در این دوره به ورزش چالشی آفرود با موتورسیکلت می‌پردازیم. موتورهای آفرود در اندازه‌ها و ابعاد مختلف مطابق با سلیقه افراد وجود دارند. از موتورهای کوچک مخصوص کودکان گرفته تا موتورهایی برای موتورسواران حرفه‌ای. این دسته‌بندی شامل پنج گروه می‌شود: «موتورهای کراس»، «دوئال»، «تریل‌ها»، «رالی رید» و «ترک ریسینگ». خیلی از موتورسوارها بار اول که وارد مسیر می‌شوند دچار ترس و نگرانی می‌شوند. دانستن نکات کلیدی ساده می‌تواند به آنها در غلبه در ترسشان کمک کند. موتورسواران حرفه‌ای: "Colton haaker"، "Colton Udall"، "Rory Sulivan" و "Kyle Redmond" از ترفند‌های مختلف مورد نیاز در موتورسواری برای ما خواهند گفت. برای اغلب موتورسواران چالش‌های موجود در موتورسواری جذاب است. چالش ‌هایی مثل این که از یک چاله‌ بزرگ یا یک پرش بلند، سر بلند عبور کنند و استرس خود را در حالی که با سرعت ۱۵۰ کیلومتر بر ساعت در حرکت هستند کنترل کنند. موتورسواران در جریان «آفرود» مدام در حال یادگرفتن هستند و یادگیری برای آنها هیچ وقت پایان نمی‌یابد. در مرحله‌ اول آموزش با «کالتن هاکر» قهرمان مسابقات جهانی "SuperEnduro" همراه خواهیم بود. آموزش‌های «کالتن هاکر» شامل موارد زیر خواهد بود: روش‌های «دور زدن در میان سنگلاخ» با کم‎ترین خطرممکن، رد شدن از مانع «دسته‌ چوب‌ها»، که یکی از مهم‌ترین بخش‌های مسابقه‌ «اندو کراس» است، رد شدن از مانع «ماتریکس» بدون گیرکردن روی کنده‌های درخت، رد شدن از مانع «باغ صخره‌ای» که ترکیبی از سنگ و آب است. «کایل ردموند» که یک موتورسوار در سبک "Endurocross" و "Extreme Enduro" است آموزش را ادامه می‌دهد. «کایل ردموند» که به «فاتح شن» معروف است ، روش‌های عبور از مسیرهای زیر را آموزش‌ می‌دهد: عبور از پیچ شنی با تمرین در دایره شنی، عبور از پیچ شنی با تمرین در مسیر "8" شکل، عبور از سرازیری‌های شنی با کنترل دقیق حرکات بدن، عبور از «تپه‌های پیچ دار شنی»، بالا رفتن از «تپه‌های پیچ دار شنی»، «دور زدن ناگهانی»‌ در تپه‌های غیرقابل عبور و «عبور از طول تپه» . در ادامه‌ این دوره «روری سالیوان» روش‌های عبور از سنگلاخ‌های ارتفاعات را آموزش خواهد داد.

مهندسان فرمول یک

مهندسان فرمول یک

تعداد ویدئوها: 40

در دوره «مهندسان فرمول یک»، با قهرمانان مسابقات فرمول یک آشنا می‌‌شویم. «گوردون ماری» در سال 1946 در شهر «دوربن» در افریقای جنوبی متولد شد و راهش را به سمت تبدیل شدن به یکی از چهره‌های مشهور در عرصه فنی و مهندسی آغاز کرد. دیری نپایید که اشتیاق «ماری» به ماشین، او را وارد دنیای طراحی و مسابقات اتومبیل‌رانی کرد. «ماری» با «فورد IGE» خودش، در مسابقات ملی ماشین‌های اسپورت در سال‌های 68-1967 شرکت نمود. سپس به اسپانیا می‌رویم تا با مردی صحبت کنیم که حرفه‌اش شامل هماهنگ کننده و مدیر تیم و یک مهندس واقعی فرمول یک می‌شود، «جو رامیرز». «جو رامیرز» را بیشتر به خاطر دوران درخشان «مک لارن» می‌شناسند که بعضی وقت‌ها به عنوان سفیر صلح بین «سنا» و «پراست» عمل می‌کرد. «رامیرز» مدیریت تیم‌هایی را به عهده داشت که افراد سرشناسی چون «امرسون فیتی‌پالدی»، «کن تیرل»، و «دن گرنی» در آن‌ها حضور داشتند. بعد از آن «استیو ریدر» طراح و مهندس سابق تیم‌های «مک‌لارن»، «فراری» و «بنتون»، «جان برنارد» را همراهی می‌کند. میراث سی ساله «برنارد» همچنان در دنیای فرمول یک دیده می‌شود، از قطعات کربنی به کار رفته در ماشین‌های «مک‌لارن» گرفته تا گیربوکس‌های نیمه خودکار در ماشین‌های «فراری». درنهایت به سراغ اسطوره فرمول یک، «مکس موزلی» ‌خواهیم رفت. دلیل شهرت بالای او عموما «سیاست» و «جنجال»‌ است. «مکس موزلی» از محبوبیت زیادی برخوردار است و دلیل عمده‌ آن ریاست فدراسیون جهانی اتوموبیل‌رانی مدرن است.

اسطوره فرمول یک- ماریو آندرتی

اسطوره فرمول یک- ماریو آندرتی

تعداد ویدئوها: 10

«ماریو گابریل آندرتی» یکی از قهرمانان رشته‌ «فرمول یک» است و یکی از موفق‌ترین آمریکایی‌ها در تاریخ این رشته به حساب می‌آید. او که سال 1940 متولد شده و نژادی ایتالیایی-آمریکایی دارد، یکی از دو نفری است که در طول فعالیت خود در تمامی رشته‌های «فرمول یک»، مسابقات «ایندی کار»، «قهرمانی ورزش‌های موتوری جهان» و «نسکار» عنوان به دست آورده‌اند. «ماریو آندرتی» و برادر دوقلویش، «آلدو»، از همان کودکی به اتومبیل‌رانی علاقه داشتند. آن‌ها در نوجوانی به استخدام یک گاراژ درآمدند و وظیفه‌شان پارک کردن اتومبیل‌ دیگران بود. از همان زمان، «ماریو» کشش قابل ملاحظه‌ای را به سوی اتومبیل احساس می‌کرد و همین باعث شد که در سیزده سالگی در مسابقه‌ای مخصوص نوجوانان با عنوان «فرمول جونیور» که در ایتالیا برگذار می‌شد، شرکت کند. کمی بعد، در یکی از مسابقات اتومبیل‌رانی، «ماریو آندرتی» با «کالین چپمن»، مدیر تیم «لوتوس» آشنا شد و نسبت به رشته‌ «فرمول یک» ابراز علاقه کرد. چند سال بعد، او توانست پس از کسب آمادگی لازم به تیم «لوتوس» بپیوندد و برای اولین بار، با شرکت در «جایزه بزرگ» سال 1968 در آمریکا، «آندرتی» به پیست مسابقه‌ی «فرمول یک» قدم گذاشت. اولین پیروزی «فرمول یک» او به مسابقه‌ «جایزه بزرگ» سال 1971 بر می‌گردد که در «آفریقای جنوبی» اتفاق افتاد و آخرین پیروزی او هم «جایزه بزرگ» بود که این بار در 1978 و در هلند برگذار شد. در این مدت، او برای تیم‌هایی مثل «لوتوس»، «مارچ»، «فراری»، «پارنلی»، «آلفا رومئو» و «ویلیامز» رانندگی کرد. «ماریو آندرتی» تنها فردی بود که در سه دهه‌ متوالی، در سال‌های 1967، 1978 و 1984 عنوان «راننده‌ سال آمریکا» را به دست آورد. در فرهنگ معاصر آمریکا، نام «آندرتی» مترادف با سرعت است و جالب این که دو فرزند «ماریو» و برادزاده‌ او، همگی میراث او را دنبال کردند و «آندرتی» یکی از اولین خانواده‌هایی بود که چهار نفر از آن‌ها به طور مستقیم با مسابقات اتومبیل‌رانی سر و کار داشتند.

اسطوره فرمول یک- الیین پراست

اسطوره فرمول یک- الیین پراست

تعداد ویدئوها: 9

در این دوره به سراغ یکی دیگر از قهرمانان افسانه‌ای فرمول یک به نام «آلن پراست» می‌رویم. «آلن» در 24 فوریه 1955 متولد شد. «پراست» یکی از بهترین راننده‌های تاریخ فرمول یک است که چهار بار عنوان قهرمانی را به خود اختصاص داد. زندگی حرفه‌ای این قهرمان فرانسوی از جنجال دور نبود. چه قربانی و چه گناهکار، اواخر دهه 80 رقابت بین «سنا» و «پراست» بالا گرفت و حاصل آن جنجال‌های زیادی بود که تا به امروز از یادها نرفته‌اند. ولی «آلن پراست» خیلی قبل‌تر از اتفاقات بد «سوزوکا» عنوان قهرمانی جهان را به خود اختصاص داده بود. «آلن» رویکردی حساب شده به ورزش داشت به همین خاطر تحسین همگان را برانگیخته بود؛ به ویژه برای هم تیمی‌ها و مکانیک‌های او که به ندرت مجبور بودند ماشین «آلن» را از نو بسازند. «پراست» فعالیت خود را در سال 1980 با «مک‌لارن» آغاز کرد، هرچند آن سال تیم سازمان‌دهی مناسبی نداشت و ماشین قابل اتکایی نداشت. سال 1981 «پراست» به تیم «رنو» پیوست و اولین موفقیت خود را در جایزه بزرگ به همراه این تیم به دست آورد. این موفقیت سبب شد آینده درخشانی پیش روی این اسطوره قرار بگیرد. البته همکاری با «رنو» برای «آلن» با وجود هم‌تیمی با سابقه‌اش «رنی ارنو» چندان هم ساده نبود. ماجرا از این قرار بود که در سال 1982 تنش بین این دو راننده بالا گرفت و «ارنو» بر خلاف دستورات عمل کرد و به «آلن» راه نداد. نتیجه این مسابقه بیشتر از «رنی ارنو» به «آلن پراست» صدمه وارد کرد. بعد از جنگ رسانه‌ای «رنو» در جایزه بزرگ فرانسه، «دیدیه پرونی» در پیست «هاکنهایم» دچار آسیب جدی شد به طوری که وادار شد این رشته ورزشی را کنار بگذارد. این موضوع باعث شد «پراست» برای ادامه دادن مسیر حرفه‌ای خود در اتومبیل‌رانی دچار تردید شود. سال 1383 فصلی بود که «رنو» باید قهرمان می‌شد. ولی بر خلاف عملکرد خوب «پراست» و بردن 4 تا از 15 مسابقه جایزه بزرگ فصل، عدم سازمان‌دهی مناسب، سومدیریت و قابل اتکا نبودن ماشین باعث شد «نلسون پیکه» در مسابقه تعیین کننده آفریقای جنوبی عنوان قهرمانی را برای «برابم» به دست بیاورد. در این مجموعه بیشتر با فراز و نشیب‌های زندگی حرفه‌ای «آلن پراست» آشنا خواهیم شد.

اسطوره فرمول یک- فرانک ویلیامز

اسطوره فرمول یک- فرانک ویلیامز

تعداد ویدئوها: 8

در این دوره با یکی دیگر از اسطوره‌های فرمول یک به نام «فرانک ویلیامز» آشنا خواهیم شد. تیم «ویلیامز» به خاطر چالش‌هایی که پیش رو داشتند و نبردهایی که در آنها پیروز شدند، بی‌شک یکی از محبوب‌ترین تیم‌های فرمول یک است که هدایت آن را «فرانک ویلیامز» افسانه‌ای به عهده داشت. «فرانک» در نوجوانی در مسابقه‌های زیادی شرکت کرد. «فرانک» یک ماشین قدیمی خرید که با آن در «گرم هیل» شرکت کرد و بعد از تصادفی که در «مالری پارک» داشت، آن را از بین برد. این اتفاق سرآغاز آشنایی «ویلیامز» با «پیرز کاریج» بود. در سال 1970 در مسابقات جایزه بزرگ هلند، زندگی ورزشی «پیرز کاریج» به پایان تلخ خود رسید. «فرانک ویلیامز» با استخدام طراح و مهندسی به نام «پاتریک هد» به مسائل فنی سر و سامان بخشید. «آلن جونز» برای اولین بار تیم «ویلیامز» را به جایگاه اول مسابقه نزدیک کرده بود. پیروزی دور از دسترس نبود، ولی در نهایت این پیروزی به «رگازونی» رسید، نه «جونز». با این که «جونز» با 25 ثانیه اختلاف زمان جلوتر بود، ولی ایراد در پمپ آب ماشین باعث شد از مسابقه کنار گذاشته شود. «آلن» از این که «رگازونی» اولین برد جایزه بزرگ را رقم زد، خوشحال نبود. «فرانک ویلیامز» راه سختی را برای تبدیل شدن به اسطوره فرمول یک طی کرد. نبرد برای پول و بقا، بزرگترین نبرد «ویلیامز» برای موفقیت در پیست بود. سال 1986 امیدوار کننده به نظر می‌رسید، ولی دو هفته قبل از شروع فصل، زمانی که تیم ماشین را در جنوب فرانسه آزمایش می‌کرد. «فرانک ویلیامز» بعد از آزمایش در حالی که به سمت فرودگاه می‌رفت دچار سانحه شد. ماشین واژگون شد و به نخاع «فرانک» آسیب جبران ناپذیری وارد کرد. بعد از تصادف سال 1986 که باعث شد «ویلیامز» از ناحیه گردن به پایین فلج شود، او نه تنها با این شرایط کنار آمد بلکه با «پاتریک هد» همکاری کرد و باعث شد «ویلیامز» به بزرگترین دستاوردهای ممکن برسد؛ بیش از 100 پیروزی در مسابقات، 9 فصل عنوان بهترین تیم، و 7 عنوان قهرمانی برای راننده‌ها. حالا دختر «فرانک ویلیامز»، «کلیر»، که یکی از مدیران ارشد تیم است با الهام از پدرش برای آینده بهتر این تیم تلاش می‌کند.

اسطوره فرمول یک- رولند راتزنبرگر

اسطوره فرمول یک- رولند راتزنبرگر

تعداد ویدئوها: 5

در این دوره نگاهی به زندگی اسطوره فرمول یک، «رولند راتزنبرگر» می‌اندازیم. زمانی که «رولند» 9 سالش بود، به همراه مادربزرگش به «هیل کلایم» در نزدیکی محل زندگی‌شان در «زالتسبورگ» رفت. ظاهرا والدینش، برخلاف مادربزرگش، هیچ علاقه‌ای به ورزش‌های موتوری نداشتند. داستان قهرمانی «رولند راتزنبرگر» از همین جا شروع شد. چند سال بعد خانواده «رولند» یک مغازه همبرگرفروشی در کنار جاده و نزدیک خانه‌شان باز کردند. موقعیت این مغازه به شکلی بود که می‌توانست از آنجا مسابقاتی که برگذار می‌شد را از نزدیک تماشا کند و به این ترتیب علاقه‌اش به اتومبیل‌رانی بیشتر شد. «رولند» به مدرسه اتومبیلرانی در «زالتسبورگ» نامه نوشت. او با این نامه توانست به عنوان مکانیک مشغول به کار شود و دقیقا بعد از آن توانست به مدرسه اتومبیلرانی راه پیدا کند. «رولند» می‌توانست روی ماشین‌های مدرسه کار کند و هر از گاهی هم با ماشین‌ها دور می‌زد. بدین ترتیب، «رولند راتزنبرگر» تمرین می‌کرد تا تبدیل به یک راننده مسابقه شود. «رولند» به مدت 2 الی 3 سال برای تیم‌های مختلف کار کرد. «رولند» از توانایی‌هایش آگاه بود و می‌دانست یک روز موفق خواهد شد. «رولند راتزنبرگر» در سال 1985 از اتریش به انگلستان رفت. او تصمیم گرفته بود که یک فصل کامل در فرمول «فورد» حضور داشته باشد و در سال 1986 در تمام فصل راننده پیشتاز بود و موفق شد در مسابقه‌ای به اسم «برندز»، بین 25 تا ماشین یکسان، عنوان قهرمانی را به خود اختصاص دهد. «رولند» افرادی را شکست داد که در فرمول یک و «ایندی» شرکت کرده بودند. سال 1994، مسابقات ثبت زمان «گرند پریکس» در «سن مارینو» و در پیست «ایمولا» برگذار شد. بال جلویی ماشین «رولند راتزنبرگز» در دور آخر دچار اشکال فنی شد. «رولند» به جای این که به چال بازگردد، تصمیم گرفت مسابقه را ادامه دهد. این تصمیم، درنهایت منجر به بروز حادثه‌ای دلخراش شد.

اسطوره فرمول یک- جکی استوارت

اسطوره فرمول یک- جکی استوارت

تعداد ویدئوها: 9

در این دوره با یکی دیگر از اسطوره‌های فرمول یک به نام «جکی استوارت» آشنا خواهیم شد. «جکی» در 11 ژوئن 1939 در اسکاتلند به دنیا آمد. هیچ راننده بریتانیایی دیگری موفق نشده 3 بار عنوان قهرمانی فرمول یک را به دست بیاورد. «جکی» در دهه‌های 60 و 70 به خاطر سرعت بالا و تلاش‌هایش برای ایمن کردن ورزش اتومبیل‌رانی به یکی از بهترین و مورد احترام‌ترین ورزشکاران دنیا تبدیل شد. علی‌رغم مخالفت‌های خانواده، برادر «جکی»، «جیمی» در مسابقات اتومبیل‌رانی شرکت می‌کرد. «جیمی» بعد از چند بار تصادف کردن تصمیم گرفت رانندگی را کنار بگذارد. «جکی» که نمی‌خواست مادرش را نگران کند، با یک اسم جعلی در مسابقات شرکت کرد. او حتی در مسابقه اول عنوان قهرمانی را از آن خود کرد. خیلی زود در مسابقه دوم، هویت «جکی استورات» برملا شد. اما مادرش هرگز در این باره با «جکی» صحبتی نکرد. حتی زمانی که برنده جایزه بزرگ شد. «جکی استوارت» در پیست «موناکو» با ماشین اسپورت رانندگی کرد. مدیر «گودوود» رانندگی «جکی» را دید و به «کن تیرل» گفت که قصد دارد او را امتحان کند. «جکی» از ماجرا بی‌خبر بود. «کن» با «جیمی» تماس گرفت و «جیمی» نیز بدون مشورت با «جکی» پیشنهاد را پذیرفت. «جکی» مردد بود که این پیشنهاد را بذیرد چون از ماشین‌های تک صندلی می‌ترسید. به همین خاطر، «استورات» با «جیم کلارک» تماس گرفت. «جیم کلارک» هم «جکی» را تشویق کرد که تست بدهد. بدین ترتیب «جکی استوارت» وارد حرفه اتومبیل‌رانی شد. «جکی» در اولین فصل رانندگی برای «کن تیرل» موفق شد عنوان قهرمانی فرمول سه را به دست آورد. «جکی استوارت» به دنبال حادثه رانندگی در مسابقات جایزه بزرگ بلژیک در سال 1966 تصمیم گرفت ایمن‌سازی پیست‌های اتومبیل‌رانی را پیگیری کند، هر چند با مخالفت‌های بسیاری رو به رو شد. اقدامات ایمنی که به دنبال پیگیری رانندگانی چون «جکی استوارت» و «جک برابم» انجام شد، سبب شده که امروز کمتر شاهد اتفاقات دلخراش در صحنه مسابقات باشیم. همکاری «جکی استوارت» با «کن تیرل» یکی از بزرگترین اتفاقات فرمول یک بود که در نهایت باعث شد در سال 1969 «جکی» با اختلاف 8 دهم ثانیه نسبت به «لوتوس یواخن» پیروز شود و قهرمانی را از آن خود کند. در این مجموعه، جزئیات بیشتری از زندگی «جکی استوارت» را از زبان خودش خواهیم شنید.

اسطوره فرمول یک- میکا هاکینن

اسطوره فرمول یک- میکا هاکینن

تعداد ویدئوها: 9

در این دوره با یکی دیگر از اسطوره‌های فرمول یک به نام «میکا هکینن» آشنا خواهیم شد. «میکا» در 28 سپتامبر 1968 در کشور فنلاند متولد شد. او از سن پنج سالگی وارد حرفه «کارتینگ» شد و قهرمانی‌هایی در سطح محلی و ملی به دست آورد. سپس وارد فرمول «فورد» و فرمول سه در ایتالیا و انگلیس شد. «میکا» موفق شد قهرمانی اسکاندیناوی را به دست بیاورد. بدین ترتیب یک شرکت نفتی اسپانسر او شد. «میکا» از طریق اسپانسرش با «ککه رازبرگ» آشنا شد و درس‌های زیادی از او یاد گرفت. عدم رعایت اصول ایمنی مسابقات سبب شد که در سال 1989 «رازبرگ» تصادف شدیدی داشته باشد که خوشبختانه آسیبی ندید. «هکینن» در سال 1991 به همراهی تیم «لوتوس» رسما وارد فرمول یک شد. این همراهی تا سال 1992 ادامه پیدا کرد. سال بعد، در پی جدا شدن «مایکل آندرتی» به تیم «مک‌لارن» پیوست. «ایرتون سنا» زمانی که دید «میکا» با اختلاف یک دهم ثانیه در مسابقه تست از او پیشی گرفته، احساس خطر کرد و ادامه فصل را به میدان مبارزه تبدیل کرد. تنش این دو اسطوره در سال 1994، زمانی که «میکا» در پیست «سوزوکا» باعث شد «ایرتون» از مسیر خارج شود، بیشتر شد. بعد از نجات معجزه‌آسا از تصادف استرالیا، «هکینن» در سال 1996 دوباره پشت فرمان نشست. چهار سال از نتایج ضعیف «هکینن» در فرمول یک می‌گذشت که بالاخره در سال 1997 اولین پیروزی خود را به دست آورد. در فصل 1998،«میکا هکینن» هشت پیروزی به دست آورد و عنوان قهرمانی جهان را در مسابقات گرند پریکس ژاپن حفظ نمود. او قهرمانی خود را با پنج پیروزی در سال 1999 نیز تکرار کرد. «میکا هکینن» بعد از کناره‌گیری از اتومبیل‌رانی مشغول آموزش راننده‌های جوان است. در بین این رانندگان، پسر شش ساله خودش نیز حضور دارد که مانند پدرش در مسابقات کارتینگ شرکت دارد. «میکا هکینن»، برنده جایزه بزرگ موناکو که اکنون نیز در همین شهر زندگی می‌کند، در این مجموعه جزئیات زندگی خود را با علاقه‌مندان در میان می‌گذارد.